???? ???? ???????

غایب بودن

مرقد علی بن بابویه بابا روضه خوان صدوق. روضه خوان صدوق از داستان‌کنندگانِ مهم گفتارهای محمد و یازده امام گذشته درباره ی امام غایب، زمان غایب بودن و ظهور منجی موعود میباشد.[۱۳۶]
نوشته ی علمی‌های مهم: غایب بودن، غایب بودن صغری، و پک پذیرایی ترحیم مشهد غایب بودن کبری
از نگرش شیعه‌ها، روزگارِ امامت او به دو عصرٔ غایب بودن و ظهور مهدی تقسیم می‌گردد. عصرٔ غایب بودن نیز به دو زمانٔ غایب بودن صغری (کوتاه برهه زمانی) و غایب بودن کبری (بلند بازه) تقسیم می‌گردد. غایب بودن صغری از به دنیاآمدن حجت بن الحسن در سال ۲۵۵ ه‍.ق یا این که درگذشت امام یازدهم در سال ۲۶۰ ه‍.ق استارت می گردد و تا مرگِ چهارمی نایبِ خاصِّ مهدی در سال ۳۲۹ ه‍.ق نقطه نهایی می‌پذیرد. از این فرصت غایب بودن کبری استارت گردیده و تا ظهورِ وی ادامه خواهد داشت. در منابع شیعه حدود هفتاد ماجرا از نبی اسلام و اهل بیت او دربارهٔ غایب بودن به‌طور مصرح یا این که با اشاره یاور با نظارت گفته شده‌میباشد.[۱۳۷]

«غایب بودن» در شیعه به‌معنای ناپیدا بودن در مقابل «ظهور» میباشد و خیر به‌معنای «ناپدید بودن» در مقابل «حضور». از نگرش شیعه‌ها، غایب بودن عصر‌ای میباشد که مهدی فی مابین عموم می‌باشد، البته ظهور ندارد. زمانٔ غایب بودن به دو زمانٔ غایب بودن صغری (خرد‌خیس) و غایب بودن کبری (گران قدر‌خیس) تقسیم می شود و با ظهورِ مهدی به‌نقطه پایان میرسد. از طریقه شیعه، «صاحب و مالک‌الزّمان» تیترِ ویژهٔ امام غایب میباشد. هر کس برای حواسِّ ظاهری ناپیدا، البته حاضر در قلبِ مؤمنان میباشد. از نگاه هانری کوربَن انتقادِ تاریخی برای فهم و کشفِ پدیدهٔ غایب بودن ناکارآمد میباشد، چون غایب بودن مرتبط با «تاریخ قدسی» میباشد.[۱۳۸] کوربن تاریخ قدسی را تاریخی می داند که مبنی بر مشاهده، تصویب و آنالیزِ شواهدِ تجربیْ پایدار وجود ندارد بلکه براساسِ درکی میباشد که از ورای حقایقِ دنیوی و تجربی آمده‌میباشد.[۱۳۹]

به‌باور شیعه، زمین هیچ‌گاه از امامِ معصوم خالی نخواهد ماند و همین دستور دلیلی بر وجود امام مجال در زمانِ غایب بودن کبری میباشد.[۱۴۰] بعضی اسلام‌پژوهانِ مدرن عدم تاییدِ همگانیِ واپسین نابب در بین جامعهٔ شیعه را به‌منزلهٔ باختِ بنیانِ نیابت و سفارت به‌تیتر مرجعِ سلسله مراتبیِ مرکزی بین جامعهٔ شیعه تلقی کرده‌اند.[۱۴۱] موژان مؤمن و ایتان کولبرگ[۱۴۲] می‌نویسند که کانالٔ وکلا توانست به‌اندازهٔ ارتفاعِ قدمتِ طبیعی یک بشر (هفتاد سال) ایفا وظیفه کند. ولی بعد، حیرت و شک و تردیدِّ شیعه ها در ارتباط غایب بودن مجدداً استارت شد. عالمانِ اوایل زمانهِ آل بویه سعی متعددی کردند تا در کتاب‌های خویش غایب بودن امام دوازدهم را ثابت نمایند.[

غایب بودن

مرقد علی بن بابویه بابا روضه خوان صدوق. روضه خوان صدوق از داستان‌کنندگانِ مهم گفتارهای محمد و یازده امام گذشته درباره ی امام غایب، زمان غایب بودن و ظهور منجی موعود میباشد.[۱۳۶]
نوشته ی علمی‌های مهم: غایب بودن، غایب بودن صغری، و پک پذیرایی ترحیم مشهد غایب بودن کبری
از نگرش شیعه‌ها، روزگارِ امامت او به دو عصرٔ غایب بودن و ظهور مهدی تقسیم می‌گردد. عصرٔ غایب بودن نیز به دو زمانٔ غایب بودن صغری (کوتاه برهه زمانی) و غایب بودن کبری (بلند بازه) تقسیم می‌گردد. غایب بودن صغری از به دنیاآمدن حجت بن الحسن در سال ۲۵۵ ه‍.ق یا این که درگذشت امام یازدهم در سال ۲۶۰ ه‍.ق استارت می گردد و تا مرگِ چهارمی نایبِ خاصِّ مهدی در سال ۳۲۹ ه‍.ق نقطه نهایی می‌پذیرد. از این فرصت غایب بودن کبری استارت گردیده و تا ظهورِ وی ادامه خواهد داشت. در منابع شیعه حدود هفتاد ماجرا از نبی اسلام و اهل بیت او دربارهٔ غایب بودن به‌طور مصرح یا این که با اشاره یاور با نظارت گفته شده‌میباشد.[۱۳۷]

«غایب بودن» در شیعه به‌معنای ناپیدا بودن در مقابل «ظهور» میباشد و خیر به‌معنای «ناپدید بودن» در مقابل «حضور». از نگرش شیعه‌ها، غایب بودن عصر‌ای میباشد که مهدی فی مابین عموم می‌باشد، البته ظهور ندارد. زمانٔ غایب بودن به دو زمانٔ غایب بودن صغری (خرد‌خیس) و غایب بودن کبری (گران قدر‌خیس) تقسیم می شود و با ظهورِ مهدی به‌نقطه پایان میرسد. از طریقه شیعه، «صاحب و مالک‌الزّمان» تیترِ ویژهٔ امام غایب میباشد. هر کس برای حواسِّ ظاهری ناپیدا، البته حاضر در قلبِ مؤمنان میباشد. از نگاه هانری کوربَن انتقادِ تاریخی برای فهم و کشفِ پدیدهٔ غایب بودن ناکارآمد میباشد، چون غایب بودن مرتبط با «تاریخ قدسی» میباشد.[۱۳۸] کوربن تاریخ قدسی را تاریخی می داند که مبنی بر مشاهده، تصویب و آنالیزِ شواهدِ تجربیْ پایدار وجود ندارد بلکه براساسِ درکی میباشد که از ورای حقایقِ دنیوی و تجربی آمده‌میباشد.[۱۳۹]

به‌باور شیعه، زمین هیچ‌گاه از امامِ معصوم خالی نخواهد ماند و همین دستور دلیلی بر وجود امام مجال در زمانِ غایب بودن کبری میباشد.[۱۴۰] بعضی اسلام‌پژوهانِ مدرن عدم تاییدِ همگانیِ واپسین نابب در بین جامعهٔ شیعه را به‌منزلهٔ باختِ بنیانِ نیابت و سفارت به‌تیتر مرجعِ سلسله مراتبیِ مرکزی بین جامعهٔ شیعه تلقی کرده‌اند.[۱۴۱] موژان مؤمن و ایتان کولبرگ[۱۴۲] می‌نویسند که کانالٔ وکلا توانست به‌اندازهٔ ارتفاعِ قدمتِ طبیعی یک بشر (هفتاد سال) ایفا وظیفه کند. ولی بعد، حیرت و شک و تردیدِّ شیعه ها در ارتباط غایب بودن مجدداً استارت شد. عالمانِ اوایل زمانهِ آل بویه سعی متعددی کردند تا در کتاب‌های خویش غایب بودن امام دوازدهم را ثابت نمایند.[